نگهدارنده ثابت و متحرک ارتودنسی

اغلب افراد برای اینکه عملیات ارتودنسی انجام شده موفقیت آمیز باشد به دنبال راهکارهایی هستند که پس از خروج دستگاه ارتودنسی دندان ها به حالت پیشین خود بازنگردند. به کارگیری رتینر یا همان نگهدارنده ثابت ارتودنسی به عنوان یک اقدام ضروری و مهم جهت پیشگیری از بازگشت دندان ها شناخته می شود. در ادامه مزایا و معایب استفاده از رتینر یا همان نگهدارنده ثابت و متحرک ارتودنسی را عنوان خواهیم کرد.

معرفی نگهدارنده ثابت ارتودنسی

نگهدارنده ثابت ارتودنسی که تحت عنوان فیکس رتینر شناخته می شود به صورت سیمی ویژه است که در پشت دندان های فرد قرار داده می شود. نگهدارنده ثابت ارتودنسی نسبت به نوع متحرک آن از مزایای بیشتری برخوردار است که مهم ترین آن قابلیت دیده نشدن سیم ها است. زمانی که از نگهدارنده ثابت ارتودنسی استفاده می شود افراد می توانند اطمینان صد درصد نسبت به نتیجه آن داشته باشند. نگهدارنده ثابت ارتودنسی درمقایسه با نوع متحرک آن از مقاومت بیشتری برخوردار بوده و امکان شکستن و یا گم شدن آن بسیار اندک است.

البته نگهدارنده ارتودنسی ثابت از معایبی نیز برخوردار است که مهم ترین آن را می توان جدا شدن سیم ها از دندان درهنگام گاز زدن مواد غذایی سفت عنوان کرد. چنانچه وضعیتی اینگونه پیش بیاید احتمال آن وجود دارد که دندان ها به جایگاه اولیه خود بازگردند. اگر فرد متوجه جدایی سیم های ارتودنسی از دندان ها شود باید در سریع ترین زمان به متخصص ارتودنسی مراجعه کرده و عملیات بازسازی بر روی دندان ها انجام شود. نگهدارنده ارتودنسی ثابت می تواند به مدت 5 تا 10 سال ماندگاری داشته و هیچ مزاحمتی را برای افراد ایجاد نکنند.

اشخاصی که از نگهدارنده ثابت ارتودنسی استفاده می کنند باید به بهداشت دهان و دندان به ویژه سیم های ارتودنسی نیز توجه داشته باشند و از نخ دندان هایی که مختص ارتودنسی هستند استفاده نمایند. اگر از نخ دندان مخصوص ارتودنسی استفاده نشود احتمال بروز تورم در لثه ها وجود داشته و می تواند مشکلات بسیاری را برای افراد به وجود بیاورد. چنانچه سیم های پشت دندان دچار شکستگی شوند افراد باید در سریع ترین زمان ممکن به متخصص ارتودنسی مراجعه کرده و اقدامات لازم را جهت تعمیر بخش شکسته شده انجام دهند.

عدم توجه به شکستگی های ایجاد شده در سیم های پشت دندان باعث می شود تا دندان ها به محل اولیه خود بازگشته و حالت نامرتبی داشته و موجب کجی دندان ها شوند. استفاده از نگهدارنده ثابت ارتودنسی موجب می شود تمام این موارد از بین رفته و افراد دندان هایی سالم و در عین حال مرتب و یکدست داشته باشند.

انواع نگهدارنده ارتودنسی

رتینر یا همان نگهدارنده های ارتودنسی به دو نوع متحرک و ثابت دسته بندی می شوند. نگهدارنده های ثابت قابلیت چسبیدن به دندان را داشته و افراد تا اتمام دوره درمان باید آن ها را در پشت دندان های خود داشته باشند. این درحالی است که نگهدارنده های متحرک را می توان از دهان خارج کرده و مجددا به سادگی آن ها را در محل قبلی خود قرار داد.

نگهدارنده هالی

یکی از انواع نگهدارنده های ارتودنسی نگهدارنده هالی است که در ساخت آن از قطعه ای پلاستیکی که تناسب کاملی با قالب دندان دارد استفاده شده است و به وسیله سیم فلزی بر روی دندان های جلویی فرد قرار می گیرد. این نوع نگهدارنده ارتودنسی در دسته نگهدارنده های متحرک جای دارد و در اصلاح موقعیت دندان ها تاثیر بسزایی می تواند داشته باشد. اغلب درخصوص حرکات جزئی دندان ها می توان از نگهدارنده هالی استفاده کرد.

نگهدارنده اسیکس

نگهدارنده اسیکس که تحت عنوان نگهدارنده شفاف معرفی می شود از پلاستیک شفافی تهیه شده که می تواند کل دندان ها را پوشش دهد. از این نوع نگهدارنده تنها برای اینکه موقعیت تازه دندان ها حفظ شده و ماندگاری بیشتری داشته باشد استفاده می شود. این مدل نگهدارنده حالت نامرئی دارد که همین مساله موجب شده افراد بسیاری آن را در عملیات ارتودنسی انتخاب نمایند. البته باید این مساله را نیز درنظر داشت که این نوع نگهدارنده از طول عمر بسیار کمی برخوردار بوده و این موضوع می تواند به عنوان نکته ای منفی در انتخاب آن شناخته شود.

افرادی که قصد استفاده از نگهدارنده ثابت و متحرک ارتودنسی را دارند باید نکات بهداشتی را نیز رعایت کرده و از گاز زدن غذاهای سفت خودداری نمایند. نکته دیگری که درخصوص نگهدارنده ثابت و متحرک ارتودنسی باید درنظر داشت هزینه تعمیر و تعویض آن ها است چراکه افراد ملزم به پرداخت هزینه بالایی خواهند بود.