هدگیر یک وسیله ارتودنسی است که در خارج از دهان قرار گرفته و معمولاً به کمک سیم نازکی به دندان‌ها وصل می‌شود.

هدگیر برای اعمال نیروی ملایم و پیوسته به دندان‌ها و فکها و کنترل حرکت و رشد آنها استفاده می‌شود و مشکلاتی مانند آندربایت و اوربایت به کمک آن اصلاح می‌گردد. هدگیر انواع مختلف دارد و  با توجه به شرایط و نیازهای بیمار، نوع آن انتخاب می‌شود. به طور کلی سه نوع هدگیر عبارتند از هدگیر پشت گردنی، هدگیر پشت سری و هدگیر معکوس. در اینجا با انواع هدگیر و کارایی آن‌ها آشنا می‌شوید.

انواع هدگیر ارتودنسی

هدگیر پشت گردنی (Cervical Pull Headgear) یک سیم U یا W شکل ضخیم دارد که به حلقه فلزی دور دندان آسیاب وصل میشود و از طرف دیگر در تسمه ای قلاب میشود که در پشت گردن قرار میگیرد. استخوانهای گردن مهره های سرویکال (گردنی) نام دارند. هدگیر با اهرم کردن این مهره های گردن، نیرو به دندانها و فکها وارد میکند. از هدگیر پشت گردنی برای عقب کشیدن دندانهای عقبی و ایجاد فضای کافی برای حرکت بیشتر دندانها استفاده میشود.

هدگیر پشت سری یا های پول (High-pull headgear) مشابه هدگیر پشت گردنی است و در آن بند یا تسمه به کمک یک سیم به دندانهای یا براکت وصل میشود. تفاوت این هدگیر با هدگیر پشت گردنی در این است که بندی که به سیم جلوی هدگیر وصل میشود، در پشت و بالای سر قرار میگیرد (گاهی به آن جِی هوک گفته میشود). نتیجه این طراحی بالا کشیدن دندانهاست.

اغلب از این وسیله برای بالا کشیدن دندانها یا فک و یا متوقف کردن رشد فک بالا استفاده میشود. گاهی اوقات از این وسیله برای اصلاح اوپن بایت استفاده میشود. اوپن بایت به وضعیتی گفته میشود که در آن دندانهای جلویی با هم تماس ندارند.

هدگیر پشت سری و پشت گردنی هر دو با عناوین دیگری مانند هدگیر کلاس 2 نیز ممکن است خوانده شوند.

هدگیر معکوس که با عنوان فیس ماسک و ریورس پول نیز شناخته میشود، حاوی یک یا دو پد است که بر روی چانه یا پیشانی مینشیند. گاهی اوقات این نوار با پد ممکن است به واسطه یک اسکلت عمودی به هم مرتبط شوند. هدگیر با کمک پدهایی که در جلوی صورت قرار دارد، فشاری به فک و دندانها وارد میکند تا دندانهای بالا را جلوتر بکشد و آندربایت (جلوزدگی چانه) اصلاح شود. با این هدگیر گاهی اوقات هدگیر کلاس 3 نیز گفته میشود.

از کجا بدانیم به هدگیر نیاز داریم؟

هدگیر مختص کودکان نیست و افراد بزرگسال نیز ممکن است به آن نیاز داشته باشند. این وسیله ارتودنسی سریع تر از براکت تنها، دندان‌ها را تغییر موقعیت داده و فکها را همراستا می‌نماید. استفاده از این وسیله در صورتی که مشکل ناهمراستایی بایت داشته باشید ممکن است لازم باشد. تنها ارتودنتیست می‌تواند مشخص کند آیا نیاز به هدگیر ارتودنسی وجود دارد یا نه.

ممکن است ارتودنتیست ابتدا یک دوره درمانی با هدگیر در نظر بگیرد و پس از آن براکت استفاده نماید و یا هر دو وسیله را هم‌زمان توصیه کند. تصمیم‌ گیری در مورد روش درمانی با توجه به شرایط بیمار انجام می‌شود.

 

منبع : https://happytoothnc.com/orthodontic-headgear/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *